Выпуск: 199 от 01/11/2016, Рубрика: Вдохновение
Գևորգ Պետիկյանի ուղերձը ուսանողներին և համայն հայությանը
 
 
Հայ-Ռուսական համալսարանի Հումանիտար գիտությունների ինստիտուտի առաջին կուրսեցիներին հյուր էին եկել գրող, ուսուցիչ, հասարակական գործիչ Գևորգ Պետիկյանն ու նրա կինը՝ տիկին Լիզան, որը նույնպես շատ սիրված ուսուցչուհի է Լոս Անջելեսում։
​​

Սիրելինե՜ր, ներկանե՜ր,
Նախ շնորհակալութիւն այս գեղեցիկ առիթին, Ձեզի ներկայանալու, Ձեզի հետ ըլլալու այս՝ ինծի համար պատմական պատեհութիւն-հանդիպումին համար։
Ըսեմ նաեւ, որ այս տարի թերեւս շատերու նման Հայաստան եկայ երեւոյթներէն անդին անցնելու եւ մտածումներուս ներթափանցելու։
Այսպէս Երեւանին մէջ կարօտին կողքին ունիմ սքանչացում մը, որ անպաշտելի վկան է հիացմունքիս։

Անոր համար է, որ ամէն վայրկեան եւ ամէն առիթով կը ժպտիմ Արարատին, ժամանակին, երիտասարդներուն եւ կեանքին։
Աշխարհի չափ երջանիկ եմ, որովհետեւ եկած եմ էութեանս շեմին  կանգնած։ Ամէն քայլափոխի հոգիս կը հրճուի։ Անաւարտ յուզումներ դուրս կը թափին։
Որովհետեւ վերագտած եմ իմ հայօրէն ապրելու հպարտութիւնս։ Ու երջանիկ եմ։
Սակայն, անկախ այս բոլորէն, ներքին ու արտաքին ուրախութիւն է գրեթէ իւրաքանչիւր քայլափոխիս ինծի համար տեսանելի է, որ մարդիկ, հայ մարդիկ անանուն ցաւեր շալկած կը քալեն։ Ոմանք նոյնիսկ տառապանք հագած են։ Սակայն անդիէն երբեմն լուռ բողոքներ, ընդվզումի պոռչտուքներ կը լսեմ։ Կը տեսնեմ նոյնիսկ խորտակուած երազներ։
Այս բոլորով հանդերձ՝ հպարտ եմ, որ մեր Հայրենիքը քառորդ դարու ազատ կեանք մը ունի։ Աշխարհի քարտէզին վրայ հաստատ ներկայութիւն։ Նաեւ աղուոր անկեղծութեամբ կը կրկնեմ՝ Հայաստանը մինակ է, եւ իր հողերը՝ ծարաւ մարդով։
Անոր համար  կը կրկնեմ, որ էական է հայացնել հայ կեանքի իմաստը եւ տեսնել մեր նոր սերունդի արթուն աչքերը։

Այս բոլորը յանուն Հայրենիքի լուսաւոր վաղուան, որպէսզի աշխարհի առջեւ բացուի Նոր Հայաստան մը՝ խորունկ եւ հաստատ գիտակից իր վերապրումին եւ բարգաւաճման։
Անկեղծ ըսելով՝ անձնապէս ես ընդհանրապէս հակամէտ եմ առաւելութիւններ տեսնելու։ Սեւէն առաջ՝ ճերմակը։ Յոյսն ու լոյսը։ Որովհետեւ վաղուան արեւուն հաւատացած եմ, ինչպէս նաեւ հայոց պատմութեան ձայնին հաւատացող ձեզի նման երիտասարդութեան հաւատարմութեան։
Յարգելինե՜ր եւ սիրելիներ,
Միշտ դուք ձեզի հարց տուէք՝ ո՞վ էք, ի՞նչ կ'ընէք, ո՞ւր կ'երթաք։​
Այսպէս եղած է մեր ժողովուրդը միշտ հերոսապաշտ։
Այսօր, Ձեր ներկայութեան, յիշեցի կանաչ օրերս։
Խրատ տալ չեմ սիրեր, արդէն խրատ ստանալու տարիքս շատոնց կորսնցուցած եմ։
Բայց իբրեւ Ձեզի նման հայ մարդ՝ կ'ըսեմ. ոչ ոք գիտէ, թէ վաղուան լոյսին հետ ինչ ուրուականներ պիտի ծնին։ Անոր համար մտքի եւ հոգիի կենսունակութիւնը իբրեւ դրօշ պէտք է հաշուել։
Յիշեցէ՜ք, հոս՝ Հայրենիքին մէջ, դարերն իսկ կը խօսին, որովհետեւ հոս պատմութիւնը միշտ  կենդանի է։

Սփիւռքի զաւակ ըլլալով՝ սրտիս մէջ կայ կորսուած մարդու մը կանչը։ Բայց յուսահատ չեմ։ Երեւակայեցէ՜ք, եթէ ես հայոց լեզուի աշակերտ չըլլայի, եթէ Մեսրոպեան բանակի չանդամագրուէի, ինչպէ՞ս ինքզինքս պիտի ճանչնայի, ինչպէ՞ս պիտի կարենայի արտայայտել սէրերս ու ատելութիւններս։ Անոր համար կը կրկնեմ՝ ձրի օրերու հպարտութենէն հեռու մնացէ՜ք, միշտ մայրենին կարդացէք պաշտելու աստիճան։

Եթէ գրող կ'ուզէք դառնալ, գրեցէ՜ք պարզ, հասկնալի Ձեր միտքը արդարացնող ճիշդ եւ մաքուր բառերով։ Կեանք եւ ոգի դրէ՛ք Ձեր տողերուն, սիրտ ու խռովք, որպէսզի ընթերցողը չյոգնի։ Հետեւեցէ՛ք, իրապաշտ արուեստին լրջութեամբ եւ հարազատութեամբ։

Ժամանակն է ունենալու գիտակից յանձնառութիւն, ապագայակերտ կեցուածք մեր ազգային եւ քաղաքական գոյներով։
Որովհետեւ Դուք էք այս երկրի ապագան։
Որովհետեւ ինծի համար Դուք էք վաղուան հայութիւնը, եւ այդ հայութիւնն ալ՝ Հայաստանն է։

Պատիւ Ձեզ։
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Микрофон
Fish-ка
Удачи на экзаменах! 10/01/2018 Желаем сдать зимнюю сессию уверенно и легко. Ни пуха пи пера, студенты!